Dentrada-----------------------Sueños-----------------Club Eléctrico(4:03)
Buen dia, si hue ye mierques, isto ha de ser O Suenio d ́o Dragón, , dende Radio La Granja, en o
102.1 d ́a F.M, en o vico de San José, en Zaragoza, Ciudat Prisión.
35 anyos camín d ́a imortalidat, porque o fuego no muere. Pretemos-le fuego a la reyalidat!!!!
Cuña Crowfounding-------------------1:48
Mosica de fondo-----------------Moby----------------Moby.
o nueu siet seis trenta y seis uitanta y ueito novanta y quatro.......nueu siet seis tres seis ueito
ueito nueu quatro.
Tamién puetz mandar os vuestros comentarios, criticas, peticions...a o guasap siguient: Hashtag
OSD seis uitanta y nueu novanta y ueito zero seis vintisiet....Hashtag OSD seis ueito nueu nueu
ueito zero seis dos siet.
Poco se sabe d'a vida de Tina Modotti amás d'as suyas fotografías, ya que no quedó muito mas
rastro d'ella que as tres cintas mudas en as qualas participó como actriz a primers d'os anyos vinte; o
texto an plasmó as suyas ideyas sobre a fotografía; as cartas que ninvió a o suyo mayestro, Edward
Weston; os testimonios d'a chent que la conoixió y un par de sucesos que a prensa d'ixe tiempo
s'encargó d'emponderar, pero son datos mas que suficients pa catalogar-la como que una fotografa
excepcional, compromesa y abanzada a o suyo tiempo. Modotti yera un misterio, aluenyada d'os
moldes en os quals se le quereba encasillar: ni politizada femme fatale ni trachica victima d'o destín.
Tina naixió o 16 d'agosto de 1896 en Udine, a o norte d'Italia. O suyo pai yera mecanico y a suya
mai se dedicaba a os quefers d'o fogar, pero dica os 12 anyos podió educar-se en escuelas italianas y
austriacas. A partir d'astí, por os tasos recursos economicos d'a suya familia se veyió obligada a
treballar en una d'as fabricas textils d'a ciudat y como que a situación no amilloró, en 1913 a familia
emigró a Santo Francisco (Estaus Unius), an empecipió a treballar en una fabrica de seda y dimpués
como modista.
Teneba solament 21 anyos quan se casa con un artista clamau Roubaix de l'Abrie Richey, conoixiu
como que ‘Robo’. Gracias a iste matrimonio dentra en Hollywood como actriz de cintas mudas. O
suyo companyer habió de viachiar a Mexico por treballo y en as suyas cartas le conta a Tina las
marabillas d'o país, bella cosa que estió decisivo pa que viachiase ella dimpués. ‘Robo’ muere de
picueta en 1922 y en ixos momentos a choven Tina ya s'intresa por a fotografía, o que uniu a la
fascinación que sentiba en ixos momentos por o fotografo estaunidense Edward Weston, amigo d'o
suyo esposo y de qui s'enamora, acreixe ixe intrés.
Edward Weston yera, a inicios d'os anyos vinte, un fotografo pro reconoixiu, ya que teneba un
estudeyo propio dende o qual produciba os retratos que yeran a prencipal fuent d'o suyo treballo,
pero tamién yera un artista ocupau en trobar un vocabulario propio, distinto d'o estilo que dominaba
a fotografía d'a epoca. Por a suya parte, Tina Modotti, diez anyos mas choven, yera una actriz queveniba d'o cine mudo y que, por qüestions d'o destín, se tornó, en primeras, modelo de Weston,
dimpués a suya alumna, dimpués o suyo asistent y, finalment, a suya amante. Chuntos, decidioron
abandonar California -y deixar allí a la muller y fillos de Weston- pa prebar suerte en Mexico.
L ‘affaire’ remató a os quatro anyos; quan Weston tornó a Estaus Unius y Modotti prencipió o suyo
periplo como que militant comunista.
Tina teneba una forma muit especial de caminar, de charrar, de vestir, y dica de ficar-se en augua
espullada en o terrau... Tot en ella yera chocant y sensual, y mas pa os mexicans, poco
acostumbraus a una muller con ixas caracteristicas en aquella epoca. A la choven artista l ́impactó
tanto Mexico que querió plasmar-lo en imachens como que un homenache, encara que no solament
replecó as suyas formas esteticas, sino que retrató a visión d'un país pleno de miseria y inchusticia.
O aconsiguioron en Mexico estió rechistrar a quintaesencia d'as cosetas, en cuenta d ́un aspecto
superficial u pasachero, y pa aconseguir-lo se disposoron a retratar os obchectos ordinarios, como
que un escusau, una cebolla u un caragol, desapareixendo as scenas de grupo, os paisaches y os
retratos, encara que no as formas humanas. A ideya yera chugar con as formas, aturar-las antes que
se tornasen incomprensibles y tornar-las suchetos d'a mas detallada inspección fotografica.
A Tina Modotti a fotografía empecipió a servir-le pa charrar d'afers que le importaban y, asinas, as
suyas imachens estioron adquirindo un cariz politico, de denuncia. Se convirtió en a fotografa
trigada pa o florau movimiento mural mexicano, documentando as obras de José Clemente Orozco
y Diego Rivera. O suyo vocabulario visual maduró tanto como que os suyos experimentos formals,
con interiors arquitectonicos, flors y paisaches urbans, y especialment en as suyas muitas imachens
de labradors y obrers.
Sangre d ́ochobre---------------------------Skanda.
En 1927 s ́afilió a o Partiu Comunista Mexicano y dica dica 1940 treballó como que editora
colaboradera y fotografa d'a revista ‘*Folklor Mexicano’. Un anyo dimpués prencipió un romance
con o revolucionario cubano Julio Antonio Mella, pero feneixió asasinau en 1929 y ella estió
acusada d'estar consiente d'o asasinato encara que estió declarada innocent dimpués. A l'anyo
siguient, manimenos, la acusoron d'haber preso parte en l'intento d ́asasinato de Pascual Ortiz
Rubio, president de Mexico, por o que ye feita fuera d'o país. D'allí salió acompanyada d'o lider
comunista Vittorio Vidali con destín a Alemanya.
En Berlín Tina Modotti se fa miembro d'a Union de Fotografos de Prensa y publica as suyas
imachens en ‘Der Arbeiter-Fotograf’, pero decide abandonar a fotografía por l'activismo politico
mientres se troba en Moscú treballando pa la Cruz Roya Internacional d'a URSS. Poco dimpués, en
1934, viacheya a Espanya y en prencipiar a Guerra Civil forma parte d'o Quinto Rechimiento, an
mantiene que pa ella no ye compatible l'arte con a violencia d'os escayecimientos.
En 1939 Tina tornó como que asilada a Mexico, an continó a suya actividat politica a traviés de
l'Alianza Antifascista Giuseppe Garibaldi. Un anyo dimpués, o president Lázaro Cárdenas anuló a
suya expulsión.Murió, en extranyas circumstancias -uns dicen que d'un ataque cardiaco y atros que a causa d'una
porgadura comunista-, o 5 de chinero de 1942 en l'interior d'un taxi que la levaba a casa. Teneba
solament 46 anyos.
En a suya lapida, ubicada en o panteón Dolores d'a Ciudat de Mexico, se leye un verso de Pablo
Neruda:
“Tina Modotti, chirmana, no aduermes, no, no aduermes;
tal vegada o tuyo corazón siente creixer a rosa
d'ahiere, a zaguera rosa d'ahiere, a nueva rosa”.
Poema 15-------------------Mercedes Sosa (3:18)
Tina Modotti ha muerto
Tina Modotti, chirmana, no aduermes, no, no aduermes:
tal vegada o tuyo corazón siente creixer a rosa
d'ahiere, a zaguera rosa d'ahiere, a nueva rosa.
Descansa dulzament, chirmana.
A nueva rosa ye tuya, a nueva tierra ye tuya:
t'has meso un nuevo trache de simient profunda
y o tuyo suau silencio s'imple de radices.
No adormirás en vano, chirmana.
Puro ye o tuyo dulce nombre, pura ye a tuya frachil vida,
d'abella, uembra, fuego, nieu, silencio, esbruma,
d ́acero, linia, polen, se construyó a tuya ferria,
a tuya delgada estructura.
O chacal d'a alhaja d'o tuyo cuerpo adormiu
encara asoma a pluma y l'alma ensangrentadas
como si tu podeses, chirmana, devantar-te,
fendo a riseta sobre o bardo.
A la mía patria te levo pa que no te toquen,
a la mía patria de nieu pa que a tuya pureza
no plegue a l'asasino, ni a o chacal, ni a o vendiu:
allí serás tranquila.Sientes un paso, un paso pleno de pasos, bella cosa
gran dende l ́estepa, dende o Don, dende o frío?
Sientes un paso de soldau firme en a nieu?
Chirmana, son os tuyos trangos.
Ya pasarán un día por a tuya chicota fuesa,
antes que as rosas d'ahiere s ́estorben;
ya pasarán a veyer os d'un día, manyana,
an ye cremando o tuyo silencio.
Un mundo marcha a o mundo an tu ibas, chirmana.
Abanzan cada día os cantos d'a tuya boca
en a boca d'o pueblo glorioso que tu amabas.
O tuyo corazón valient.
En as viellas cocinas d'a tuya patria, en as rotas
polvorientas, bella cosa se diz y pansa,
bella cosa torna a la flama d'o tuyo adorau pueblo,
bella cosa dispierta y canta.
Son os tuyos, chirmana: os que hue dicen o tuyo nombre,
os que de todas parte de l'augua, d'a tierra,
con o tuyo nombre atros nombres callamos y decimos.
Porque o fuego no muere.
Pablo Neruda
Confieso que he viviu; Pablo Neruda
Confieso que he viviu ye un libro que replega as memorias d'o poeta chileno Pablo Neruda,
publicau por primera vegada 1974.Se tracta d'una obra postuma, que reune as impresions de l'autor
quasi dica o mesmo momento d'a suya muerte.
En o libro, Neruda fa un recorriu por o suyo trayectoria vital: os fumaders d ́opio en Tailandia, a
Birmania dominada por os angleses, as suyas experiencias con tot tipo de mullers en tot tipo de
situacions, as conversacions entre o poeta y Ernesto Che Guevara, os suyos viaches a Mexico u a la
URSS, o suyo consulau en Espanya entre a Segunda Republica Espanyola y a suya ardua labor
dimpués d'o esclatiu d'a Guerra Civil espanyola pa salvar d'a garchola y d'a muerte a republicans,
anarquistas y tot aquell que estase oprimiu baixo o rechimen franquista, embarcando-los en o barco
Winnipeg rumbo a l'exilio. Istos y atros sucesos se recreyan nitidament en a mente de l'autor.
A obra, escrita a lo largo de quantos anyos, remata estrepitosament con a muerte d'o poeta, tasament
dotze días dimpués d'o violento Truco d'Estau de 1973 que acabó con a vida y con o gubierno deSalvador Allende. Neruda remata as suyas memorias condenando o sangriento truco d'Estau y
recordando con dolor la figura d'o suyo amigo, o president Allende.
“... Me tocó padeixer y luitar, amar y cantar; Me tocoron en o reparto d'o mundo, o trunfo y la
redota, prebé o gusto d'o pan y o d'a sangre. Qué mas quiere un poeta? y todas as alternativas, dende
o planto dica os besos, dende a solitut dica o lugar, perviven en a mía poesía, actúan en ella por que
he viviu pa la mía poesía, y a mía poesía ha susteniu as mías luitas...”.
A mía vida ye una vida feita de todas as vidas: as vidas d'o poeta. O poeta ha muerto.Vive por
siempre a suya poesía.
Fandango Allende---------------------Salón Victoria(3:42)
Una Humil Propuesta, Per Jonathan Swift.
Pa privar que los fillos d'os pobres d'Irlanda sían una carga pa los suyos pais u lo suyo país y pa que
se conviertan en bella mica de proveito pa lo lugar. I hai cierto afer que provoca un sentimiento de
malinconía en aquells que caminan per esta gran ciudat u que viacheyan per lo país y se manifiesta
quan se troban los camins, las carreras y las puertas d'as posadas plagadas de mendigos d'o sexo
femenín, con tres, quatro u seis fillos vestius, totz ells, con perrecallos y importunando a cada
viachero pa aconseguir una almosna.
Estas mais, en cuenta de dedicar-se a treballar pa ganar-se la vida honestament, se veyen forzadas a
pasar tot lo suyo tiempo dondiando y mendigando pa obtener lo sustento d'as suyas indefensas
creyaturas, las qualas, quan creixen, rematan, bien convertindo-se en ladrons per falta de treballo,
bien abandonando lo suyo país d'orichen pa luitar en Espanya a favor d'o pretendient, u vendendo-
se a los terratenients de Barbados.
Creigo que totas las partes serán d'alcuerdo que tal prodichiosa cantidat de ninos en os brazos d'as
suyas mais y a ormino d'os suyos pais, u a las suyas espaldas, u pisando-les los calcanyos, suposa
un motivo important de queixa adicional en o deplorable estau en o qual se troba lo reino
actualment; y, per tanto, qualsequiera que pueda concebir un metodo chusto, facil y barato
pa que estes ninos se conviertan en miembros sanos y utils pa la comunidat mereixería que lo
pueblo erichise una estactua en a suya honor como protector d'a nación.
Pero luen d'a mía intención ye limitar-me a considerar tant solo a los fillos d'os mendigos declaraus;
se tracta de bella mica de mayor envergadura que afectará a totas las creyaturas d'una bella edat que
haigan naixiu en una familia que, efectivament, tasament pueda mantener-los, estando ixe lo motivo
per lo qual se veyen obligaus a suplicar la nuestra caridat per las carreras.
Per lo que fa a lo que a yo me concierne, dimpués d'haber dedicau las mías cavilacions a este afer
tant important entre muitos anyos y d'haber analisau con envero los plans d'atros promotors,
siempre he trobau errors de bulligón en os suyos calculos. Ye cierto que un nino recientment naixiu
puede estar criau a lo largo d'un anyo tropico sin muito mas alimento que la leit materna u, a lo
sumo, no per muito mas de dos chelins u d'o suyo equivalent en micallas, bella cosa que la maipuede aconseguir, sin dubda, gracias a lo lechitimo oficio de pedir almosna. Y ye exactament a la
edat d'un anyo quan yo proposo disposar d'ells pa que, en cuenta de convertir-se en una carga pa los
suyos pais u pa lo municipio, u amenester minchada u ropa entre la resta d'as suyas vidas,
contribuigan per contra a alimentar a atros mils y, en parte, a vestir-los.
Lo mío plan tiene amás unatra gran avantalla, pus aturará totz ixes albortos voluntarios y ixe
costumbre horrible que tienen las mullers d'asasinar a los suyos fillos bordes —bella cosa que ye
lamentablement masiau habitual entre nusatros! —, sacrificando a los pobres ninos innocents pa
privar —me temo— mas lo gasto que la vergüenya, bella cosa que podría rancar las glarimas y la
compasión d'o corazón mas salvache y inhumano. Se calcula que en este reino viven per lo cheneral
un millón y meyo d'almas, d'as qualas, yo considero, puede haber unas docientas mil parellas que
las suyas mullers son encara en edat de procreyar; a esta zifra, le resto trenta mil per las parellas que
son capaces de mantener a los suyos propios fillos, si bien, con os actuals sufrimientos d'o reino,
entiendo que talment no sían tantas; pero dando esto pro, quedarán unas ciento setanta mil mullers
criadoras.
De nuevo esconto cinquanta mil per las mullers que pierden a los suyos fillos, u que los suyos ninos
mueren accidentalment u per malotía en o suyo primer anyo de vida. Nomás quedan ciento vinte
mil ninos que naixen a l'anyo en familias pobras.
La qüestión, per tanto, ye cómo mantener y criar a ixa cantidat de ninos, lo qual , como ya he dito, y
en as circumstancias actuals, resulta absolutament imposible con os metodos proposaus dica la
calendata. Puesto que no podemos dar-les un treballo como artesanos u como agricultors, y tampoco
construyimos casas, ni cautivamos lo terreno (me refiero en o campo), muito rara vegada pueden
ganar-se la vida furtando dica que cumplen los seis anyos, excepto si naixen en zonas propicias, an
he de confesar que si bien aprenden muito dinantes las nocions elementals, a ixa edat, manimenos,
nomás se les puede considerar aprendices, si charramos con corrección; y asinas me lo fació saber
lo terratenient mas important d'o condau de Cavan, qui declaró debant de yo solemnement que
nunca heba teniu conoixencia de mas d'un u dos casos de ninos menors de seis anyos, mesmo en ixa
parte d'o reino tant renombrada per aconseguir la competencia en tals artes con tanta rapideza.
Los nuestros mercaders m'han asegurau que un mocet u una moceta menor de dotze anyos no
resulta un articlo facil de vender y, amás, que quan cumplen esta edat no valen, a lo cambio, mas de
tres libras, u de tres libras y meya corona, lo qual no chenera beneficio ni a los suyos pais ni a lo
reino, si tenemos en cuenta que lo coste d'a minchada y d'os andrallos equival ya, como poco, a
quatro vegadas dito importe. Per tanto, acto seguiu voi a exposar las mías propias ideyas con
umildat, sin risgo, aspero, de trobar-me con a menor obchección.
Entre los míos conoixius de Londres i hai un americano muito entendiu que m'ha asegurau que un
nino sano y bien criau, quan cumple un anyo, se convierte en l'alimento mas saludable, nutritivo y
delicioso, tanto si ye guisau u rustiu, como feito a lo forno u cociu; y no me queda dubda que sabrá
igual de rico cocinau en fricandó u en ragú.
Per tanto, sozmeto umilment a consideración popular que, d'os
ciento vinte mil ninos que ya he contabilizau, vinte mil puedan estar reservaus pa criar y, d'estes,
que nomás sían varons una quatrena parte, lo qual ye mas d'o que apartamos quan tractamos con
bestiar ovino, bovín u porcino; y lo motivo, en a mía opinión, ye que estes mocetz rara vegada son
fruito d'o matrimonio, una circumstancia no guaire contemplada per los nuestros salvaches, per
lo qual un varón será suficient pa quatro mullers; y que los cient mil que quedan con un anyo d'edat
puedan vender-se a personas de categoría y fortuna per tot arreu d'o reino, gritando siempre a las
mais que les deixen tetar a demanda entre lo zaguer mes, pa aconseguir asinas que sían rebutitos yregordencos de cara a una buena mesa. D'un nino saldrán dos platos pa una minchada con amigos, y
quan la familia cene sola, con un quarto debantero y unatro trasero s'amontará un plato pro bueno; y
si lo apanyamos con un poquet de sal y pebre, lo deixamos resobar entre quatro días y lo cocemos
dimpués, resultará muito rico, especialment en hibierno.
He calculau que un nino recientment naixiu pesará unas dotze libras, y si se le da de tetar
acceptablement entre un anyo tropico, aconseguirá las vintiueito libras de promeyo. Reconoixco que
este alimento resultará pro caro y per ixo mesmo muito apropiau pa los terratenients, qui, como ya
han sucau la sangre a la mayoría d'os pais, pareixen detentar un dreito preferent sobre los ninos.
La carne de nino será disponible a lo largo de tot l'anyo, pero será mas abundant per marzo, talment
un poquet dinantes u un poquet dimpués, perque seguntes hemos sabiu per un important autor, un
eminent medico francés, las propiedatz d'o pescau aumentan la fertilidat, motivo per lo qual en os
países catolico-romans la epoca en a quala naixen mas ninos, mas que en garra atra, ye nueu meses
dimpués d'a Quaresma. Per tanto, si calculamos un anyo dende la Quaresma, los mercaus tendrán ta
part d'alavez mas excedents de lo normal, pus en este reino la proporción de ninos papistas ye
de tres a un como poco. Y per tanto, lo plan producirá unatra avantalla colateral, pus reducirá la
cantidat de papistas que nos rodeyan.
Ya he calculau que lo coste d'a mantención d'o fillo d'un vagabundo (en a lista he incluyiu a los
labradors, a los obrers y a quatro de cada cinco granchers) será d'uns dos chelins a l'anyo, incluyius
los chirons; y creigo que no i hai caballero que vaiga a quexar-se per haber de que dar diez chelins a
l'anyo per lo cuerpo d'un crío bien gordo, que, como he dito, equivaldrá a quatro platos de carne
excelent y nutritiva, si este caballero no tiene mas que bell amigo especial u que la suya propia
familia con qui cenar. Asinas, lo sinyor aprenderá a estar un buen terratenient y ganará popularidat
entre los suyos labradors arrendatarios; la mai obtendrá ueito chelins de ganancia neta y será en
forma pa treballar dica que enchendre unatro nino.
Aquells que son mas escusons (pus he de confesar que los tiempos asinas lo requieren) pueden
espelletar lo cuerpo y tractar dimpués la piel con meyos artificials pa fabricar guantz de muller
dignos de elochio u botas de verano pa los caballers refinaus.
Per lo que fa a la nuestra ciudat de Dublín, se pueden instalar pa esta fin uns mataders en as zonas
millor ubicadas y podemos dar per seguro que no faltarán matachins; encara que yo preferiría
recomendar que se merquen a los ninos vivos pa preparar-los y apanyar-los encara calients,
recientment pasaus per lo cultro, como femos quan rustimos a los cochins.
I hai una persona muito honorable, un verdadero amant d'este país que las suyas virtutz tiengo en
muito alta estima, que realizó complaciu una disertación sobre este afer fa poco con a intención de
perfeccionar lo mío plan. Dició suposar que muitos caballers d'este reino, en haber acabau
recientment con os ciervos, podrían suplir perfectament la falta de bestiar con cuerpos de mesaches
y mesachas chovens que no superen la edat de catorce anyos, pero que tampoco sían menors de
dotze; estes reinan en totz los países; son mocetz de totz dos sexos, a punto de morir de fambre per
falta de treballo y oficio, y a punto que los suyos pais, si ye que siguen vivos, u los suyos familiars
mas cercanos, en o suyo defecto, los abandonen. Pero con o debiu respecto a ixe amigo tant
excelent y patriota tant mereixiu, no puedo estar totalment d'alcuerdo con ell; perque per lo que fa a
los mocetz, lo mío conoixiu americano m'aseguró que, per experiencia, la suya carne, como la d'os
nuestros mesaches, normalment ye dura y magra a causa d'o contino exercicio, y tiene un gusto
poco agradable; y lo coste d ́engordar-los no mereixería la pena.
Dimpués, referent a las mocetas, creigo que sería, con a mía mas humil respecto, una perda pa lo
lugar, perque estas serían a punto d'aconseguir l ́edat de concebir. Y, como anyadiu, no yeimprobable que bella chent escrupulosa s'amostrase proclive a censurar dita practica (encara que de
feito muito inchustament) per amanar-se un poquet a ixa linia que nos desepara d'a crueldat. Y pa
yo, he de confesar-lo, esta siempre ha suposau una d'as prencipals obcheccions debant de
qualsequier prochecto, independientment d'a buena intención que tienga.
Pero, per tractar de chustificar a lo mío amigo, este me confesó que l'afer l ́o heba ficau en a cabeza
lo famoso Psalmanazar, un nativo d'a isla de Formosa que plegó a Londres fa mas de vinte anyos
procedent d'allí. En conversacions que lo mío amigo mantenió con ell, le contó que en o suyo país,
quan s'executaba a qualsequier persona choven, lo verduco vendeba lo calavre a chent de categoría
como una requesito de primera; y que en a suya epoca se metió a la venda lo cuerpo d'una choven
gruesa de quince anyos que heba estau crucificada per intentar enverenar a l'emperador; estió lo
primer ministro d'a suya imperial machestat, de conchunta con atros grans mandarins d'a corte, qui
lo mercó per quatrocientas coronas, recientment baixau d'o patibulo y tallau en trozos. Ye mas, no
puedo negar tampoco que si se dase ixe mesmo tracto a belunas chovenetas de carnes abundants que
i hai en esta ciudat, que no pueden salir adar una tornada sin un palanquín encara sin tener una
moneda de quatro miserables peniques como capital, y que amaneixen en o teatro u en as reunions
vestidas con exoticas galas que no pagarán nunca, la situación d'o reino no podría empiorar.
I hai qualques personas que son ixagrinadas y muito preocupadas per la inchent cantidat de pobras
que tienen ya una edat, que son enfermos u tullius, y m'han rogau que dedique las mías reflexions a
averiguar qué rumbo puede prener-se pa espullar a la nación d'una carga tant penosa. Pero yo no
siento la mas minima pena, perque ye d'o conoixencia cheneral que a diario se consumen y se
mueren tantos como caldría asperar dentro de lo razonable, a causa d'o fredo y a lo fambre u a la
bardoma y a las alimarias. Y, per lo que fa a los chovens bracers, agora se troban en una situación
igual d'encorachadora; como no pueden aconseguir treballo, ni tienen pa minchar, eslanguen dica tal
punto que si en qualsequier momento son achustaus pa un treballo ordinario de traza fortuita, no
tienen fuerza pa levar-lo a cabo; y per tanto, tanto lo país como ells mesmos se libran
afortunadament d'os mals que son per plegar.
M'he esbarrau muito d'o tema, per lo que voi a tornar a centrar-me en l'afer.
Creigo que las avantallas d'a propuesta que he realizau son obvias y multiples, asinas como d'a
mayor importancia.
En primeras, perque como ya he sinyalau, reducirá enormement lo volumen de papistas que nos
invade anyo dimpués d'anyo, per estar los sers mas prolificos d'a nación, lo qual les convierte en o
nuestro enemigo mas perigloso, en remanir en casa intencionadament con o proposito d'entregar lo
reino a lo pretendient y con a esperanza de ganar avantalla debant de l'ausencia de tantos buenos
protestants, qui, en cuenta de quedar-se y pagar diezmos a lo coadchutorepiscopal contra la suya
consciencia, han preferiu abandonar lo suyo país.
Segundo, los labradors arrendatarios mas pobres tendrán bella cosa propio, bella mica de valor,
bella cosa que se les puede emparar conforme a dreito pa aduyar a pagar la renta a la suya
terratenient, dimpués que este haiga preso ya posesión d'a suya gran y d'o suyo bestiar, y los diners
con o qual paga sía pa ells desconoixiu.
Tercer, encara que la mantención de cient mil ninos de dos anyos en adebant no puede contabilizar-
se per menos de diez chelins la pieza a l'anyo, las reservas d'a nación se veyerán incrementadas en
cinquanta mil libras anyals gracias a ixo, sin contar lo beneficio que aportará la introducción d'un
nuevo plato en as mesas de totz los caballers de fortuna y de gusto refinau que
i hai en o reino. Y los diners cercularán entre nusatros, pus totz los cabals serán d'a nuestra propia
culle y fabricación.Quarto, los constants enchendradors, amás de ganar ueito chelins a l'anyo per la venda de cada fillo,
pasau lo primer anyo quedarán exentos d'a carga que suposa haber de que mantener-los.
Quinto, esta minchada suposará tamién un buen negocio pa las tabiernas, an los duenyos serán de
feito pro previsors como pa fer-se con as millors recetas y preparar-las a la perfección, y per tanto
veyerán cómo las suyas casas serán freqüentadas per totz los caballers selectos, ixes que avantan
con razón d'o suyo conoixencia d'a buena mesa. Un guisandero abelidoso, que saba cómo
complacer a los suyos clients, l ́as enchineará pa meter la minchada tant cara como ells sían
disposaus a pagar.
Sexto, esto se convertirá en un gran estimulo pa lo matrimonio, bella cosa que en totas las nacions
sensatas s'ha fomentau con recompensas u imposau con leis y castigos. S'incrementarán lo cudiau y
la ternura d'as mais enta los suyos ninos, una vegada se cercioren de l'alcuerdo que aportará una
retribución vitalicia pa las pobras creyaturas, diners que, de bella traza, facilitará lo lugar y reportará
beneficios anyals en cuenta de gastos. Habríanos de realizar una sencilla preba entre las mullers
casadas, pa veyer quál d'ellas sería capaz de levar lo nino mas gordo a lo mercau. Los hombres
s'amostrarán tant apegaus a las suyas mullers entre lo prenyau como lo son agora con os suyos
yeguas, con as suyas vacas y con as suyas cochinas prenyadas a punto ya de parir; y s'ixuplidarán
d'a suya predisposición a trucar-las u patiar-las (practica que ye muito freqüent) per miedo a que
pierdan lo bebé.
Podrían enumerar-se muitas atras avantallas. Per eixemplo, que a la nuestra exportación de barrils
de bue podrán anyadir-se beluns mils mas de reses, que reinará la carne de latón y que s'amillorará
en l'arte de fabricar un buen tocino viau, bella cosa masiau freqüent en as nuestras mesas pero muito
escaso entre nusatros a causa d'a carnecería realizada con os cochins; pero brenca comparable en
gusto u ostentación a un nino d'un anyo, un nino gordo y bien criau que rustiu en una pieza aportará
una presencia notable en a fiesta de l'alcalde de bella ciudat important u en qualsequier atra
celebración popular.
Pero, puesto que se tracta d'un estudeyo breu, omitiré esto y muitas atrás cosetas. Si suposamos que
un milar de familias d'esta ciudat serán consumidors habituals de carne de nino, chunto a atros que
la mincharán tamién con motivo de bella celebración, en particular en vodas y bautizos, calculo que
Dublín se levará anyalment uns vinte mil espullos, y la resta d'o reino (an se venderán probablement
bella cosa mas baratos) los uitanta mil restants.
No puedo pensar en a posibilidat que belún s'opose a esta propuesta, fueras de si alegan que, con
ella, la población d'o reino se veyerá muito mermada. Ixo ye bella cosa que admito de buen grau y,
de feito, ixa estió la mía intención prencipal en fer-la publica. Deseyo que lo lector sía conscient que
calculé este remeyo pensando exclusivament en este Reino d'Irlanda, no en garra atro puesto que
haiga existiu, exista u creigo que pueda existir en a tierra. Per tanto, que garra hombre me charre
d'atros metodos, como: asignar una imposición de cinco chelins per libra a los nuestros ausents;
utilizar nomás ropas u muebles que haigamos fabricau u feito nusatros; refusar rotundament las
telas u los trastes que fomentan lo fachenda exotico; subsanar l ́estrafollamiento derivau de l'amor
propio, la vanidat, la desiria y lo redoche en as nuestras mullers; fomentar la inclinación per la
frugalidat, la prudencia y la templanza; aprender a amar lo nuestro país, bella cosa per lo que nos
diferenciamos mesmo d'os lapons y d'os habitants de Tupinambá; abandonar las hostilidatz y las
faccions, pa no actuar nunca mas como los chodigos, que mientres la suya ciudat yera estando
presa, ells caminaban asasinando-se entre ells; estar bella cosa prevenius pa no vender lo nuestro
país y las nuestras consciencias a cambio de cosa; amostrar a los terratenients a tractar a los suyos
labradors arrendatarios como minimo con bella mica de piedat; inculcar, per
zaguer, en os comerciants un esprito de onestidat, industria y habilidat, ya que si podesenos prener
agora la decisión de mercar exclusivament cabals autoctonos, s ́aliarían immediatament pa vengar-se y enganyar-nos en o pre, la cantidat u la calidat, perque si bien se les ha convidau
encareixidament y a ormino a negociar de traza equitativa, nunca s'ha aconseguiu.
Per tanto, repito, que garra hombre s'endrece a yo con afers d'este
tipo u semellants, a lo menos dica que los acompanye un brilo d'esperanza a traviés d'o como pueda
columbrar que se va a producir un intento claro y sincero de meter-los en practica en bell momento.
Pero, per lo que fa a yo mesmo, cansau ya d'ofrir entre muitos anyos reflexions vanas, trivials y
visionarias, y d'abandonar entre muito tiempo tota esperanza d'aconseguir bella cosa, se m'ocurrió
afortunadament esta propuesta, que en estar totalment nueva, tiene per tanto bella mica de solida y
de real; amás, no incurre en gastos, los suyos inconvenients son chicotz, recaye en
nusatros tota la potestat de levar-la a cabo, y con ella no corremos risgo belún de desobedeixer a
Inglaterra. Perque este tipo de mercaderías no se puede exportar, ya que la carne tiene una
consistencia masiau tierna como pa admitir la suya conserva en muerra per muito tiempo, si bien
talment podría nombrar un país que sería encantau de minchar-se tota la nuestra nación sin sal
beluna.
Tot y con tot, no soi tant enlucernau con o mío propio punto de vista como pa refusar la proposición
que pueda plantiar bell hombre sensato y que pueda considerar-se tamién inofensiva, economica,
facil y eficaz. Pero antes que s'abance bella mica d'este estilo contrario a lo mío plan, digamos una
ofierta millor, deseyo que l'autor u los autors consideren dos feitos con madurez: en primeras, que
piensen cómo van a estar capaces de trobar minchada y ropa pa cient mil bocas y espaldas inutils
seguntes son las cosetas; y segundo, que i hai arredol d'un millón de creyaturas con forma humana a
l'amplo d'este reino, que la suya subsistencia total, mesa en un deposito común, equivaldría a una
deuda de dos millons de libras esterlinas, y que a los quals son mendigos de profesión cal anyadir lo
muntón de grancheos, labradors y bracers, con as suyas mullers y fillos, que son mendigos a totz los
efectos. Deseyo que ixes politicos a los quals desagrada la mía propuesta, y que talment sían tant
audaces como pa intentar ofrir una solución, pregunten en primeras a los pais d'estes mortals si, a
día de hue, no considerarían digno de celebración que les hesen vendiu como minchada a l'anyo
d'existencia d'o modo que yo he recomendau, ya que gracias a ixo habrían privau la contina
succesión de desgracias per las qualas han pasau dende alavez a causa d'a opresión d'os
terratenients, a la imposibilidat de pagar una renta per mancar de diners u de negocio, a la falta de
sustento basico, de casa u ropa con que resguardar-se d'as inclemencias d'o tiempo, y con a
perspectiva mas que inevitable que tota la suya prole carriará per siempre miserias semellants u
mayors.
Quiero manifestar de tot corazón que garra interés personal, per infimo que sía, m'empenta a
promover esta necesaria interpresa; que nomás pretendo amillorar la nuestra industria, mantenendo
a los ninos, aliviando con ixo a los pobres y dando bell placer a los ricos; que no i hai unatro motivo
que lo bien d'o mío país y lo d'o mío pueblo. No tiengo fillos con os quals pueda intentar obtener un
solo penique, pus lo mas choven tiene nueu anyos y la mía muller ha deixau dezaga la edat de
concebir.
Cómete un pobre-----------------------X-Presidentes.
Cuña Crowfounding-------------------1:48
y dica aquí o programa de hue. Si t ́ha feito goyo, nos torna-mos a sentir cada 15 días en O Suenio
d ́o Dragón, en Radio La Granja, en o 102.1 d ́a F.M.Has de marchar, pus si tiens que fer-lo, fez-lo; pero si no te viene de gusto...nena, por favor, no
vaigas
Baby please don ́t go--------Gary Glitter( 2:51)