Andalucía difunde a ideya

Andalucía difunde a ideya

⬇ Descargar

Episode description

Dentrada-----------------------Sleep A Little Less, Dream A Little More----------MDC (2:00) Buen día, hue ye mierques, y son as 11 oradas...prencipia O Suenio d´o Dragón, dende Radio La Granja, 102.1 d´a F.M, en o vico de San José, en Zaragoza, Ciudat Prisión. 35 anyos informando y propagando a verdat a peito descubierto, sin más...caretas. Agora y siempre, estricalla o faxismo. Deciba l´inmortal Pablo Neruda que muere qui no arrisca lo seguro por lo incierto pa ir dezaga d´un suenio… asinas que menos adormir y más soniar. Cuña Crowfounding-------------------1:48 Bueno, pus tornamos a veyer-nos y sentir-nos en suenios. Como que pareixe que no t'animas a escribir-me ni a contar-me brenca, voi a recordar-te todas as posibles formas de contactar con o programa, y con yo, Jose Dragón Si quiers participar y acompanyar-me, puetz fer-lo d'as siguients trazas: A primera, clamando en directo a o programa, pa ixo has de marcar o nueu siet seis trenta y seis uitanta y ueito novanta y quatro…….nueu siet seis tres seis ueito ueito nueu quatro. Tamién puetz mandar os vuestros comentarios, criticas, peticions...a o guasap siguient: Hashtag OSD seis uitanta y nueu novanta y ueito zero seis vintisiet….Hashtag OSD seis ueito nueu nueu ueito zero seis dos siet. Recuerda que, como que a intención ye fer o programa de raso en aragonés, te pido permiso de antemán pa traducir-lo a ista luenga. De no estar asinas, lo leyeré en l'idioma en que lo mandes.Si, por o que sía, no puetz escuitar a fm, no i hai problema, puetz escuitar o programa en directo vía on line, l'adreza ye hache te te pe dos barras inclinadas radiolagranja (tot chunto y en minuscla) punto caster punto fm´. Y si asinas tampoco puetz escuitar-lo, pencharé en Ivoox os audios pa que cadagún pueda escuitar-los quán y án quiera u pueda; existe una pachina de Facebook tamién, O suenio d´o Dragón. Mosica de fondo: Horas Bajas-------Los Rebeldes. Siempre hay un precio---------------Luz Casal A nueit en que Luna zarró os uellos, estió una d'as nueitz mas largas d'a mía vida. Creigo que habió de durar uns 3 meses,, encara que no descarto que isen 3 anyos. Me veyié, de rapiconté, con os míos pertreitz de dragón funambulista, incapaz de distinguir a cuerda por a quala quereba caminar. De traza que, ni curto ni perezoso, replegué os míos trastes, torné o ret a las arainas y me deixé levar por Foscor. En realidat, Foscor ixordó os míos uellos y aniebló os míos sentius, y agarrapizando-me con fuerza a man tiró de yo dica fer-me chilar. Ridié y bailé en o vuedo sin importar-me brenca, solament chirar y chirar a o son d'a mosica d'a mía cabeza, en un esbarrancau clis de mar. No i heba horizont, ni luz, ni manyana… Dica que Luna decidió acabar con ista locura y ubrió os uellos, desipando a broma. Foscor, sin decir parola, m'abandonó, como que a una mascota no deseyada, a o canto d'una márguin. Y alavez la veyié, allí yera ella, a mía uembra; con a primera claridat, vinió a por yo sin un retreito, con una riseta en a cara, sin preguntar án has estau istos 3 meses, u anyos, u vidas… Y nos endrezamos poco a poco, sin prisas, saboriando as primeras rayadas d'o maitín, enta nuestra cubilar, a descansar y a charrar d'ixa larga nueit sin Luna; pus, como l´he prebado d´esplanicar a Peter Pan, no i hai garra secreto entre a mía uembra y yo Mi sombra y yo------------091(3:47) Andalucía y l'anarquismo (1868-1936) Mosica de fondo------------------------Negu Gorriak----Ideia Zabaldu. Andalucía ye una d'as rechions esencials en a vida politica, social, cultural y economica d'o Estau espanyol. Os suyos problemas socials y economicos, derivaus d'una mayoritariament inchusta distribución d'a propiedat d'a tierra, se convirtioron en o primer tercio d'o sieglo xx en qüestions primordials que, tanto Monarquía como Republica, debeban solucionar. Amás, estió una d'as rechions en as qualas mayor importancia tenioron as ideyas libertarias entre istos decenios. Asinas lo indican tanto a suya amplia presencia numerica como cheografica. Sin l'actividat d'os anarquistas no ye posible comprender a vida d'a mayoría d'as comarcas andaluzas. Dica o punto que se puede afirmar que existió unaconexión entre muitas d'as sinyals d'identidat acratas, como que ofederalismo u a comprensión d'o mundo agrario, y as d'o conchunto d'a sociedat andaluza. Hue podemos afirmar que, de forma cheneral, entre istos decenios, l'anarquismo en Andalucía, en primeras, no estió una ideolochía marguinal, aluenyada d'a mayoría d'a población y con fuertes tendencias terroristas, sino que, por contra, yera un poderoso competidor d'o sistema social y politico imperant entre ixos decenios. En segundo puesto, que dillá d'o que significó socialment, carauterizó-se por desembolicar una amplia actividat cultural y educativa eixemplificada en un incontable d'ateneus, escuelas y periodicos que animoron y mantenioron entre ixos anyos. Amás d'estar una d'as vías d'introducción de movimientos, como que o vechetarianismo, neomalthusianismo, naturismo u difusión d'o esperanto. Esfuerzo que creyó una alternativa cultural y mental a la liberal y relichiosa imperant. Finalment, en tercer puesto, que en a conchuntura d'o verano de 1936 significó una alternativa de rechimen social, transformando o que se presienta habitualment como que una guerra fratricida en una autentica revolución social. Asinas, a traviés de l'anarquismo, a clase obrera andaluza, tanto rural como que urbana, estió adquirindo un mayor grau d'organización dica aconseguir a suya eclosión a partir d'os anyos d'a Primera Guerra Mundial. Preeminencia que mantenió, frent a la socialdemocracia, en primeras, y a o comunismo, dimpués, dica 1936. Frent a os quaranta mil asociaus que aproximadament teneba a UGT en 1920, a CNT aconseguiba mas de cient mil. As comarcas de mayor implantación anarquista yeran as de mayor concentración de propiedat d'a tierra, as de mas numero de pobres; as d'antigas experiencias de luita y desenganyo labrador en pleitos antisinyorials, y as que fuoron obchecto d'a represión tanto monarquica como republicana. Pero tamién lo fuoron as zonas de fuerte presencia de treballadors d'industrias ligadas a la revolución industrial como miners, constructors navals u os diferents oficios d'a construcción urbana. En ells, as ideyas libertarias ocuporon o espacio social que deixaba o desinterés d'o Estau por integrar en as suyas estructuras a os colectivos d'as clases subalternas. Circumstancias que proporcionoron as condicions pa que grillara a intensa propaganda y os flexibles plantiamientos ideolochicos, tacticos y teoricos, que encaixaban con l'actitut «moral» labradora, as expectativas d'as recients aglomeracions urbanas y a suya empento favorable a l'acción directa. O republicanismo, dende antes de 1869, emparaba as reivindicacions labradoras sobre as tierras usurpadas y, como que o naixient movimiento obrero, sufrió persecucions. En a Federación d'a Rechión Espanyola trobamos a treballadors seguidors de Bakunin y antigos republicans como Fermín Salvochea, l´ex sacerdote y deputau federal Antonio Pedregal Guerrero u Miguel Mingorance. Posteriorment, en o decenio d'os uitanta d'o sieglo XIX, a Federación de Treballadors d'a Rechión Espanyola aglutinó a totz ixos sectors en o suyo sino por meyo d'as sociedatz cooperativas y de socorros mutuos preexistents u republicans con dople militancia. Estió una d'as razons d'o suyo espectacular creiximiento en Andalucía. Mas abance, republicans y anarquistas se distancioron y luitoron por ocupar o espacio d'o asociacionismo obrero. Pero dinantes estioron chuntos, dimpués d'a revolución de 1868 y a proclamación d'a primera Republica, en os intentos de rebombar as sentencias contrarias a os municipios en os pleitos sobre a propiedat d'a tierra. En l'agüerro de 1869, quan a insurrección federal o suyo mapa se corresponde con as zonas de mayor conflictividat social como Málaga, Sevilla, Cádiz u Córdoba, y a las suyas partidas s'incorpororon numerosos treballadors. En Morón de La Frontera (Sevilla), os escritos d'os primers internacionalistas estioron difundius por a revista republicano-federal madrilenya La Justicia Social; semellants procesos se dioron en atras zonas como que a Bahía de Cádiz, o campo y sierra d'a provincia gaditana u en Cordoba. Dende alavez, istas comarcas no deixoron de contar con a presencia de nuclios d'a FRE, FTRE y grupos especificos anarquistas que coexistioron con os de Partiu Republicano Federal u intentos de fundar federacions obreras de tendencia republicana como a empentada por Manuel Moreno Mendoza, masón, correlichionario de Blasco Ibáñez y alcalde de Jerez entre a II Republica, a caballo entre os sieglos XIX y xx. En os primers anyos d'o sieglo xx istas sociedatz ya seguiban mayoritariament as pautas anarquistas por a tasa utilidat d'as anteriors adrezas en aconseguir milloras economicas. A partir d'iste momento, y manimenos a competencia d'o socialismo en qualques comarcas rurals andaluzas, l'anarquismo se convirtió en a ideolochía dominant en o movimiento obrero andaluz, urbano y labrador, dica 1936. Cinco son as caracteristicas que pueden definir-lo entre istos decenios: Primera, Extensión cheografica, persistencia en o tiempo y espacio y importancia en o movimiento libertario Andalucía yera dividida en 92 partius chudicials entre as tres primers decenios d'o sieglo xx. Un referent mas cercano a o caracter confederal andaluz y anarquista que a división provincial, que a ormino se blincaban as federacions comarcals d'a CNT. En ells trobamos una significativa presencia anarquista en todas as capitals de provincia y en mas d'a metat d'os partius. Pero mayoritaria en os mas poblaus d'a cuenca d'o Guadalquivir,quasi o 65 por 100 d'o territorio andaluz. L'anarquismo dominaba en a practica totalidat d'as provincias de Cádiz, Sevilla, Cordoba y en mas d'a metat de Huelva y Málaga. Dende o campo cordobés dica a suya desembocadura en Sanlúcar de Barrameda. Os suyos puntos febles yeran os municipios mas orientals d'a rechión perteneixients a Almería y os de Jaén. A la fuerte implantación cheografica y numerica en a rechión, a l'anarquismo andaluz cal sumar-le que estió tamién un puntal basico d'o movimiento libertario espanyol. Presents os obrers andaluces dende a creyación d'a I Internacional en Espanya, os apegaus a organizacions de tendencia anarquista u anarcosindicalistas siempre estioron entre os mas numerosos. Ya entre a existencia d'a FRE se creyoron dos Comarcals, a Iste y Ueste, que indicaba no solament l'amplitut territorial d'a rechión, sino tamién o creixent numero de sociedatz y federaus. En 1882, con motivo d'o congreso que a FTRE celebró en Sevilla, mas d'o 60 por 100 d'os treballadors representaus yeran andaluces. Important presencia que se mantenió entre os primers congresos d'a Federación de Sociedatz Obreras de Resistencia d'a Rechión Espanyola (FSORE). No estió, por tanto, extranyo que dimpués d'a creyación d'a CNT l'anarcosindicalismo andaluz se convertise en un d'os suyos mas solius pilars. A suya importancia numerica yera tant decisiva que se le consideró a «infantería» d'o movimiento revolucionario espanyol. Predominio numerico que se complementa con o cheografico. Ya en 1870-1872, entre os farfallos d'a organización obrera internacionalista nos trobamos con grupos de treballadors y labradors de diversas comarcas y poblacions andaluzas. Muitas d'ellas remanioron fidels a os prencipios d'acción d'o societarismo y sindicalismo acrata. Iste important numero de comarcas que entre ixos decenios contoron con una significativa presencia anarquista nos leva a plantiar que as ideyas libertarias tenioron entre iste periodo una 2. Equilibrada presencia tanto en o mundo rural como urbano Tradicionalment se le ha atribuiu a l'anarquismo andaluz un component esencialment agrario. . A qüestión d'o latifundio y as suyas conseqüencias socials ha estau una manta que ha amagau a presencia de comarcas industrializadas, d'importants ciudatz que si bien yeran totalment immersas en o mundo rural, tamién contaban con una industria de transformación que las convertiba en bella cosa diferent d'o mero nuclio rural. Hue día conoixemos un panorama muito mas complexo en o qual a las limitacions d'a primera revolución industrial en Andalucía, quan pierde a oportunidat de protagonizar a modernización estatal, se le adhiben bellas millienturas entre a segunda revolución, que comprende o periodo de maxima influencia de l'anarquismo en a rechión. Quan o porcentache andaluz d'o producto fabril espanyol se situaba arredol d'o 20 por 100. Ye en 1936 quan ya podemos charrar con mayor propiedat, en numero y calidat, de diferencias entre nuclios urbans y rurals, y quan l'anarcosindicalismo tiene un mayoritaria presencia de afiliaus relacionaus, mas u menos intimament, con o mundo agrario, o 56,4 por 100. Encara que muito menor d'o que podría suposar a existencia d'o topico. De todas formas, difuera en o mundo urbano u en o rural, l'anarquismo andaluz tenió una caracteristica comuna,que no distinguió entre un u unatro. Iste estió o suyo 3. Especial protagonismo en as pachinas d'a represión estatal y patronal. O caracter fuertement represivo con que as autoridatz espanyolas, tanto baixo rechimen monarquico como republicano, afrontoron a qüestión d'o asociacionismo obrero y, en especial, o de tendencia libertaria, no solament amagaba a suya incapacidat pa afrontar una autentica politica de reformas economicas y socials, sino que, amás, estió dezaga d'a succesión de incidentz violentos y sangrientas represions que o destacau advogau republicano, asasinau por os franquistas en 1939, Eduardo Barriobero Herrán, qualificó d'obsesión por l'orden publico. Sr. Matanza-----------------Ska-P (3:35) Andalucía tiene o triste privilechio d'ocupar un puesto protagonista. En masiadas ocasions os poders executivo, lechislativo y chudicial se conchugaron pa privar a expansión d'as «ideyas disolvents» d'a manumisión obrera. Dica o punto que beluns d'istos sucesos s'han convertiu en fitos d'a historia d'Espanya d'istos decenios. Asinas ocurre, por eixemplo, con os casos que conoixemos como de «A Man Negra», «L'asalto labrador a Jerez» u, ya en o sieglo xx, os sucesos ocurrius en Alcalá d'o Valle y Casas Viellas. Dica o punto que han aconseguiu a categoría de tema literario. Estén pro recordar A bodega de Vicente Blasco Ibáñez, u la aldea del crimen de Ramón J. Sender. Encara que tampoco cal ixuplidar a brutal represión, que millor podría qualificar-se d'operacions de guerra colonial, que sufrioron as localidatz d'a rechión ocupadas entre a fracasada sublevación de chulio de 1936. A imperiosa necesidat de transportar a la peninsula as tropas africanas, pa o que yera necesario controlar a val d'o Guadalquivir, y connectar-las con l'exercito d'o Norte de Mola convirtioron a las ciudatz y campos andaluces en un territorio a conquerir. En ell, as fuerzas mercenarias d'o cheneral Franco actuoron d'a sola forma que sabeban: dispertando o pánico y exercendo o dreito de botín. Terror que perduró no solament os anyos d'o conflicto, sino tamién entre os decenios posteriors, en as qualas a guerrilla estió combatida con semellants metodos. En todas istas circumstancias, chusticia, administración civil, exercito y prensa, chuntos u por separau, no dubdoron en utilizar totz os meyos a o suyo aconsiga pa abortar as ansias de transformación social. Paradigmatico estió l'ocurriu en os clamaus procesos de «A Man Negra» que, de mayo a setiembre de 1883, tenioron puesto en Jerez de La Frontera (Cádiz) contra os acusaus d'haber cometiu una serie de crimens en o campo gaditano. A desincusa pa aturar, engarcholar y procesar a quantos centenars d´internacionalistas, no solament gaditanos sino tamién d'atras provincias andaluzas. Independientment de las causas d'os asasinatz, estioron utilizaus pa desmantelar as sociedatz obreras que heban renaixiu en a provincia gaditana dimpués d'a reorganización d'a Internacional en Espanya en setiembre de 1881. L´anarcocolectivismo yera en plena expansión en Andalucía y a aturar-lo se prestoron as autoridatz. A Guardia Civil s'encargó de «preparar» os chudicios por meyo d'a falsificación d'un supuesto reglamento d'una sociedat secreta clamada «A Man Negra», que elaboró listas d'os prencipals activistas obrers d'a provincia gaditana y obtenió as confesions de culpabilidat d'os detenius. A la vegada, a prensa publicó horripilants relatos sobre as suyas actividatz secretas, os crimens que heba cometiu, os milars d´afiliaus que teneba y os suyos terribles plans. Dende o Parlamento, os deputaus conservadors pidioron que as leis s'aplicasen con a mayor dureza, l'exercito ocupó os campos y centenars de soldaus treballoron en a replegada de la culle. A conclusión estioron uns voluminosos sumarios, de mas de nueu mil folios, que no tenioron en cuenta as confesions obtenidas baixo torturas, se refusoron prebas y se manipuloron atras. A conseqüencia estió siet sentencias a muerte, que se cumplioron en Jerez o 14 de chunyo de 1884, y que vinte anyos mas tarde encara remanirían en prisión siet d'os condenaus. A instrucción chudicial estió tal zancocho que a Revista de Lechislación, quan publicó os sumarios, se veyió obligada a omitir as calendatas de qualques documentos pa privar que se podesen constatar contradiccions y errors. Manimenos, o montache s'ha transmitiu dica calendatas recients como que una verdat. Mesmo hue, qui no sía familiarizau con a bibliografía historica puede dar por cierta a existencia en o campo andaluz d'una banda d'anarquistas asasins clamada «A Man Negra». Pero no yera a primera vegada, ni estió a zaguera. Un decenio mas tarde, en 1892, a mesma población gaditana fuo escenario d'unatro triste escayecimiento: o clamau «asalto labrador de Jerez». Unatra vegada tornó a represión indiscriminada y feroz sobre l´obrerismo andaluz, como que os procesos de Montjuich lo fuoron pa o catalán. Una manifestación de chornalers fambrudos, entre seicientos y tres mil, invadió as carreras d'a ciudat o 8 de chinero de 1892 dende os cercanos plans d'a Caulina an s'heban concentrau. Entre unas horas estioron duenyos d'as carreras dica que, dimpués d'intentar liberar a qualques presos, intervinió l'exercito. Dimpués d'a esbandada quedoron en as carreras tres muertos -o chirmán d'un concellero, un escribero y un d'os asaltants- y numerosos ferius. De nuevo se repitioron as detencions masivas, a prensa s'encargó de difundir a existencia d'un complot, os politicos recordoron «A Man Negra», se declaró o estau de puesto y tornó a actuar a chusticia, en ista ocasión a militar. D'entre os mas de docientos detenius, ueito estioron sozmetius a un primer consello de guerra. A quatro se les aplicó a pena de muerte. Nuevament, s'obtenioron confesions baixo tortura, se disprecioron prebas, numerosas sociedatz obreras estioron clausuradas y remanioron engarcholaus entre muitos anyos beluns d'os mas destacaus militantes acratas d'a zona. Ya dentrau o sieglo xx tenió puesto una revoltina d'Alcalá d'o Valle, Cádiz. Una huelga de solidaridat desencadenó, l'1 d'agosto de 1903, un sangriento choque con a Guardia Civil en as carreras d'o lugar. Os detenius estioron torturaus y tres d'ells condenaus a muerte. En ista ocasión as execucions no se consumoron por a intensa campanya d'a prensa republicana y anarquista y como sinyal que, encara que poco, os tiempos cambiaban. A Guardia Civil no podeba torturar impunement; a chusticia, encara que estase a militar, condenar a muerte a o suyo libre albedrío, y a prensa influyent ya no yera solament gubernamental. O zaguer eixemplo ye talment o que millor marca os limites d'a incapacidat d'o Estau espanyol por erichir-se en representant d'a «paz publica» ciudadana. Estió o que ocurrió en 1933 en Casas Viejas, alavez una perdida aldeya d'a provincia de Cádiz. O domingo 8 de chinero, en numerosas ciudatz espanyolas se declaroron huelgas chenerals que, en muitas ocasions, tenioron un caracter violento y, en atras, proclamoron o comunismo libertario. Estió un movimiento revolucionario preparau por a CNT. L'intento fracasó, falto de coordinación y mancant d'o prencipal emparo previsto: una huelga nacional ferroviaria que no plegó a declarar-se. Manimenos, en amaneixer d'o mierques 11 en Casas Viejas se proclamó o comunismo libertario. A rebelión estió luego safocada y solament en a borda d'a familia Cruz i habió resistencia. A Guardia d'Asalto a pretó fuego de maitinada. Siet d'os suyos ocupantz resultoron muertos. Unas horas mas tarde, en amaneixer, aturoron a una dotzena de labradors a os quals executoron entre as restas calsinaus d'a casucha. Pocos días dimpués, o periodico anarcosindicalista CNT denunció lo succediu. Yera parte intresada y dengún le dio credito. Manimenos, os reportaches que Ramón J. Sender y Eduardo de Guzmán publicoron en a prensa madrilenya tenioron mayor credibilidat. En reubrir-se o Parlamento en febrero, o Partiu Radical d'Alejandro Lerroux, en a oposición, interpeló a o gubierno pa que aclarise l'ocurriu. O president d'o gubierno, Azaña, negó os afusilamientos dica que los certificó una comisión de parlamentarios que viachió a Casas Viejas. Dende ixe momento os escayecimientos se sobreixioron como que una riada. O gubierno intentó circunscribir a responsabilidat de lo succediu a o comandant d'as fuerzas, o capitán Rojas. Pero beluns d'os suyos companyers sinyoron un escrito asegurando que heban recibiu ordens de no fer ni «ferius ni detenius». O director cheneral de seguranza, Arturo Menéndez, dimitió y, pocos días dimpués, estió engarcholau -como Rojas- acusau de homicidio. 4. Pragmatismo sindical y contina labor de propaganda y acción cultural O acrata andaluz yera eminentment asociativo y nunca se convirtió en miembro de collas sectarias. Encara que existisen en o suyo sino duras polemicas, por eixemplo, sobre a orientación colectivista u anarcocomunista u entre os sindicalistas y os partidarios d'una acción especificament anarquista. Tenemos muitos eixemplos d'ista afirmación. Un d'ells ye Fermín Salvochea, y o suyo periodico El Socialismo. O gaditano estió, por meyo d'as suyas traduccions, un d'os difusors en Espanya d'as ideyas anarcocomunistas. Pero isto ye lo de menos. Intresa mas sinyalar a escrupulosa neutralidat que mantenió o periodico, manimenos as simpatías por Kropotkin d'o suyo editor, en as polemicas entre defensors y alversarios d'o colectivismo y o comunismo. Dica tal punto que, entre o periodo de mayor virulencia d'os enfrontinamientos, 1886-1890, sustenió una posición conciliadora con a finalidat de privar scisions. Postura que mantenió dica que en 1889, dimpués d'o Segundo Certamen Socialista, en o qual colectivistas y anarcocomunistas discutioron publicament as suyas diferencias, creyió pasau o risgo de ruptura, dende 1890, y se declaró ubiertament anarcocomunista. Casas Viejas------Barricada (3:22) Unatro eixemplo lo tenemos en as practicas sindicals d'os anarquistas andaluces que pueden caracterizar-se de maduras, revolucionarias y organizadas dentro d'as suyas posibilidatz. Adchectivos aplicables tanto a os sindicatos labradors como urbans. Asinas, estioron as organizacions animadas por os treballadors anarquistas as que a primers de sieglo empecipioron a oposar-se a o salario albercau -parte en diners y parte en minchada- y pidioron a reducción d'a chornada de treballo. Dica tal punto que a rechión se convirtió en una en as qualas mayor repercusión tenioron tanto o Primer de Mayo, dende 1890, como que, entre os anyos trenta, la luita por a reducción d'a chornada a seis horas que pediba l´AIT, refundada en Berlín en 1922. En chunyo de 1936 o Sindicato d'a Construcción d'a CNT de Sevilla sinyó con a patronal d'o sector as primeras bases en as qualas se replegaba ista petición. Andalucía siempre animó a creyación d'una organización nacional labradora que dotase de mayor eficacia as suyas luitas. En Córdoba, con asistencia de numerosos delegaus d'a rechión, se creyó a Federación Nacional d'Obrers Agricultors (FNOA), heredera d'a viella Unión de Treballadors Labradors (UTC) . Dimpués, Jerez de la Frontera acullió a o suyo consello federal y a o suyo portavoz A Voz d'o Labrador. Ista organización, considerada como que a primera de caracteristicas plenament anarcosindicalistas, significó tanto una millor estructura de las luitas labradoras, dotando-le d'una plataforma reivindicativa coherent, como que o vinclo de labradors de diferents zonas d'o país. Quan a FNOA desapareixió en 1919, en integrar-se en a CNT y adoptar ista o modelo organizativo de Sindicato Solo, a necesidat de contar con una organización labradora nacional quedó en a memoria d'os sindicatos andaluces y a ixo dedicoron os suyos esfuerzos a lo largo d'os decenios siguients, sobre tot entre os anyos trenta. Diversas localidatz andaluzas, como Jerez u Morón, estioron siede d'as secretarías provisionals d'a futura Federación Nacional. En a capital d'o Campo gaditano reaparixió o periodico A Voz d'o Labrador, portavoz d'os labradors. No extranya por tanto que difuera en Jerez an, pa obtener unas bases de treballo d'un anyo de duración y o salario a ixuto, s'aplicase, en 1914, a tactica de meter en huelga a l´unisono a totz os lugars d'una comarca y no abandonar-la dica que totz hesen aconseguiu as reivindicacions. Quan en 1917 los abances salarials aconseguius se veyioron retallaus por a inflación, estioron activistas como que Diego Martínez u Sebastián Oliva, dirichents d'a FNOA, u mas radicals, como que Juan Guerrero, en 1917, y Pérez Cordón, en os anyos trenta, qui se metioron a o frent d'accions muitos mas duras, como huelgas chenerals, pa frenar o retacule obrero. No ye posible, por tanto, caracterizar as practicas de l'anarcosindicalismo como que d'un revolucionarismo sin fin. Unatro eixemplo ye o d'o camín recorriu, entre os anyos trenta, por a confederación rechional d'a CNT dica plegar a un pacto d'unidat sindical con a UGT. Todas dos centrals s'heban enfrontinau durament en os anyos anteriors por ocupar o espacio sindical. En 1934, dimpués d'o fracaso d'as dos insurreccions d'a CNT, a expulsión d'o gubierno d'os socialistas y o triunfo d'a extrema dreita en as eslecions de fins de 1933, se produció a radicalización d'os afiliaus socialistas. A la vegada que a CNT andaluza heba dentrau en una critica situación. Amás, dende prencipios d'anyo heba amaneixiu una corrient favorable a la unidat d'acción con a UGT en observar o cambeo d'actitut d'a militancia socialista y o perigloso ascenso d'o faxismo. Encara que en prencipio, os cenetistas andaluces s'amostroron reticents a plegar a qualsiquier tipo d'intelichencia, en chunyo emparoron a huelga convocada por a Federación Nacional de Treballadors d'a Tierra (FNTT) y, en agosto, o Pleno Rechional de sindicatos andaluces aprebó, a escala rechional, a realización de pactos circumstancials con os sindicatos d'a UGT. Con este alcuerdo os anarcosindicalistas andaluces no feban sino refrendar a practica adoptada en Sevilla entre a huelga labradora de chunyo de 1934 y daba carta de naturaleza organica a posibles entendimientos con os socialistas. En 1936, a CNT y a UGT andaluza caminaban unidas en o suyo deseyo de clarificar definitivament o panorama sindical d'a rechión. Dimpués d'a integración d'a comunista CGTU en o sindicato socialista, todas dos centrals empuchicaban a os clamaus «sindicatos autonomos» pa que decidisen a suya federación en una d'as dos. En mayo, en Zaragoza, a la calor de l'entusiasmo dispertau por o triunfo electoral d'o Frent Popular, o congreso nacional d'a CNT dio un paso mas ent´allá respective a l'adoptau por os cenetistas andaluces en agosto de 1934: o pacto CNT-UGT se realizaría a escala d'organizacions, no de entz locals. Cierto ye que no plegó a meter-se en practica. Lo impidioron las dubdas d'o sindicato socialista, que os suyos dirichents percibioron l'avantalla propagandistica que daba a os anarcosindicalistas presentar-se debant d'a opinión obrera como os adalitz d'a unidat revolucionaría obrera. De todas formas, ista se realizó en a carrera entre a sublevación militar de chulio. Pragmatismo sindical que se completó con una contina labor de propaganda y acción cultural. Estió a prensa republicana a que, en a mayoría d'as comarcas, introdució as ideyas internacionalistas en Andalucía. Continó estando una d'as rotas entre os decenios siguients. Pero no a sola ni a mas important. Atras estioron a creyación de centros culturals, con distintos nombres como Centro d´Estudios Socials u Ateneu de Divulgación Social, y escuelas. Porque 5. Andalucía ha estau cuna d'importants figuras d'o movimiento obrero Unatra d'os immensos quefers por realizar ye a de rescatar de l'ixuplido, y en muitos casos d'a infamia, a os milars de militantz anarquistas que, en comarcas y chicotas u grans localidatz, eixemplificoron a importancia d'o movimiento libertario en Andalucía. Mesmo d´as figuras que han pasau a la mitolochía de toda a sociedat espanyola, caso Fermín Salvochea, hue considerau como «santo» por bellas capas populars de Cádiz, no existen biografías completas, ni muito menos a recopilación d'a suya obra. Por tanto, ye facil imachinar qué succede con os militantz de chicotas poblacions. A simpla enumeración de belunas decenas d'ells se convierten en o mayor elemento de comprensión de dica qué punto as ideyas libertarias estioron, entre istos decenios, un elemento consubstancial d'a sociedat, economía y cultura andaluza. Muitos d'ells yeran labradors u treballadors urbans. Pero tamién trobamos a artesans, burceses desclasaus, a mayoría d'ells procedents d'o republicanismo. A partir d'o verano de 1936, a mils estioron asasinaus y senglos engarcholaus, vexaus y reducius a la condición d'esclaus d'os vencedors en campos de concentración y batallons de treballo. Muitos marchoron a l'exilio pa no tornar nunca y i habió qui decidioron continar la luita en campos y ciudatz. En Andalucía, a guerrilla actuó significativament dica, a lo menos, 1950. Ideia Zabaldu, difunde a Ideya, yera a consignia d'aquells que propagaban a Ideya Libertaria, como que o protagonista d'a Bodega, Fermín Montenegro. Tamién ye o titol d'o zaguer disco que quitó Negu Gorriak, si no tenemos en cuenta l'excelent disco de versions posterior, Salam, Agur. No voi a charrar-tos d'o disco, si encara no l'hetz sentiu ya itz tardando...iste y a resta de discos. Dentro d'iste disco, Ideia Zabaldu, veniba una estupenda canta, Hitz Egin, que traducida a l'aragonés, diría mas u menos lo siguient: FABLA! Sí, yo tamién recitaba A Bertolt Bretch. Denunciaba a inchusticia en voz alta sin puesto a dubdas A mía retorica les y decidioron tallar-me a luenga de cuallo. As mans prencipioron a escribir librement tocando a guitarra amiga rebelde. Y vinioron unatra vegada en a mia busca, sin brazos me dixoron, invalido. Manimenos, luego prencipié a apanayar-me-las con os didos d´os pietz. En vano, os munyons d´as garras descansan en a silla de ruedas. Pero a uellada les heba de seguir denunciando porque os cuervos me rancoron os uellos. A mía sola presencia les heba d´aterrorizar As mías orellas escuitoron chusto o son d´o disparo. Devantaria belún a voz? Para alavez, por contra, totz yeran mudos FABLA! POR A LIBERTAT D'EXPRESIÓN. CHARRA! y dica aquí o programa de hue. Si t´ha feito goyo, nos torna-mos a sentir cada 15 días en O Suenio d´o Dragón, en Radio La Granja, en o 102.1 d´a F.M. Has de marchar, pus si tiens que fer-lo, fez-lo; pero si no te viene de gusto...nena, por favor, no vaigas Baby please don´t go--------Bobby Blue Bland & Little JR Walker( 2:22)
No transcript available for this episode.